Blog

Begin met dubbele winst in Griekenland

We zijn om en na bij de helft van een intensief wedstrijdblok in Griekenland. Via deze weg doe ik een kort verslag van wat er tot nu toe allemaal is gebeurd.

Inmiddels heb ik 18 rondes op het parcours van het eiland 'Salamina' gereden en zijn er nog hetzelfde aantal te gaan in wedstrijd verband. Klinkt wat vreemd he? In meerdere opzichten zijn dit wat aparte races voor mij. Ten eerste koers ik eigenlijk nooit op de mountainbike in oktober, ten tweede rijden we in totaal 36 rondjes op hetzelfde parcours en ten derde moet ik de wedstrijden wat tactisch indelen omdat ik mezelf enigszins moet sparen met zo veel races in een kort tijdsbestek.
Het klinkt misschien wat eentonig maar ik vind het verrassend leuk! Misschien helpt het een klein beetje dat ik tot nu toe 100% van de verreden wedstrijden heb gewonnen.

8EC5A6F4-0824-42EC-ABE6-923CAA475CA9

Voorafgaand aan de eerste wedstrijd had ik geen idee wat mijn eigen niveau zou zijn ten opzichte van de andere rijdsters. Ik besloot na de start de kat uit de boom te kijken. We bleven korte tijd als groep bijeen maar al heel snel peerde een jonge Deense rijdster er tussenuit. Ik had het vermoeden dat ze sterk zou zijn. Ik voelde me erg goed dus ik ging direct in de achtervolging. De daaropvolgende ronden heb ik het vooral tactisch aangepakt en kon ik (heel eerlijk gezegd) onder het mom van 'eerst een ander zijn bordje leeg eten' winnen. Dat was mooi. Maar ik vind het mooier om echt hard te moeten werken voor een overwinning dan een tactisch spel te spelen (ook al is dat ook onderdeel van de race). Deze overwinning gaf me vertrouwen maar de dag erop wilde ik mezelf toch even wat meer uittesten. Ook dat slaagde. Ik voelde me nog wat beter dan de dag er voor en ik kon na (wederom) een achtervolging op de Deense een flink gat slaan tot aan de finish. Nog een overwinning op zak dus!

Dit alles gebeurde afgelopen afgelopen zaterdag en zondag. Maandag hadden we tijd om de batterijen op te laden en mentaal de ontspanning op te zoeken. Zo veel races op een rij vraagt een goede focus en een dagje vrij is dan best welkom. Ik kan je vertellen dat dat is gelukt! Een kort ritje met de auto en een vaartochtje naar het vasteland en we stonden midden in het oude Athene. Ik vond het zeer indrukwekkend wat daar te zien was en wat de Grieken zo veel duizenden jaren geleden hebben gebouwd. Natuurlijk konden we het Olympisch stadion niet overslaan.

7C3A6607

Zoals je leest is het tot nu toe goed gegaan en behaal ik de doelen. Ik wilde hier graag een wedstrijd winnen, mezelf uittesten en punten voor de UCI ranglijst scoren. Tot nu toe is dit allemaal gelukt. Maar er zijn nog een paar races te gaan waar ik erg naar uitkijk. Morgen, overmorgen en zondag worden de benen weer getest en hoop ik nog wat doelen te behalen. Ik houd jullie op de hoogte.

Nazomeren

Terwijl ik hier zit te typen kijk ik over de rand van mijn laptopscherm door het raam naar buiten. Van het ooit zo groene gras in mijn tuin is niet veel over; na een droge zomer, waarin ik nooit thuis was om voor mijn tuintje te zorgen, is mijn gras compleet vergeeld.
Nu we halverwege september zijn, kan ik de buien, die worden afgewisseld met zonnige fases, tellen. Ik vind het heerlijk; van dat nazomerse weer met herfstbuien en bladeren die door de lucht waaien. Dit type weer is vooral heerlijk als je binnen zit te niksen en even niet hoeft te fietsen.

Waar ik normaalgesproken na de laatste World Cup van het seizoen direct een rustperiode inlas, heb ik dit jaar andere plannen. Nazomerse regenbuien of niet, ik zit nog op de fiets!

Om te begrijpen waarom ik het nu anders aanpak zal ik je een korte samenvatting geven van mijn seizoen tot dus ver.

Het begon allemaal in Brazilië, waar de mountainbike scene zich al in maart voor twee weken settelde. We raceten tussen de bananenbomen en het publiek was uitzinnig. Ik heb nog niet vaak zulk dankbaar publiek gezien. Het was een vrij succesvolle World Cup. Ik trapte het seizoen af met een tiende plaats. Weliswaar is dat vrij ver verwijderd van mijn beste prestaties maar al met al was het een tevredenstellend resultaat.

Vrijwel alles wat daarna kwam verliep een stuk minder soepel, en dat is erg zacht uitgedrukt. Ik liep op trainingskamp kneuzingen aan mijn ribben op waardoor ik een tijd beperkt was in trainingen en slechte wedstrijden reed. Ik wisselde kort daarna van trainer. Dat was in de basis positief maar helaas kreeg ik niet lang daarna Tante Corona* op bezoek. Dit betekende wederom een flinke dip in mijn vorm maar bovenal moest ik hierdoor zowel het NK als twee world cups schrappen.

Niet racen en alleen maar wachten tot het weer beter gaat. Dat vroeg heel erg veel van mijn veerkracht. Alles stond in het teken van opbouwen en geduld hebben. Vooral heel veel geduld hebben…. daar heb ik een gloeiende hekel aan.
7C3A5131 kopie
Toen de kampioenschappen (EK en WK) en de laatste World Cup van het seizoen er aan kwamen was ik eindelijk weer een beetje boven Jan. De eerst genoemde wedstrijden waren nog overleven en moest ik allang blij zijn dat ik weer kon racen. Maar de World Cup finale was al met al toch weer een feestje. Ik kreeg in het Italiaanse Val Di Sole de bevestiging dat het altijd loont om door te gaan en vertrouwen in jezelf te houden. Ik behaalde een 15e plaats en had weer het gevoel dat ik echt kon strijden en een hele wedstrijd hard kon fietsen. Niet alleen de eerste ronde, niet alleen een paar minuten, niet als een krant. Nee, gewoon ouderwets knallen van start tot finish.

AS3I2131_VR kopie

Ondanks deze goede afsluiting was ik in de tussentijd significant gekelderd in de UCI wereldranglijsten. Waar ik seizoen 2022 begon op een 9e plek sta ik inmiddels op de schamele 48e positie in de wereldranglijst.
Ik sprokkel de komende tijd dus graag nog wat puntjes bij elkaar voor deze ranking. Daarnaast voel me fit en daar wil ik graag gebruik van maken. Al mijn energie en frustraties moeten er nog even worden uitgetrapt in deze wedstrijden.
Komende twee weekenden neem ik een stapel modderbanden en regenjassen mee want de wedstrijden die ik in Zwitserland zal rijden worden ongetwijfeld regenachtig. Als afsluiting staat er een trip naar wat zonniger land op de planning; we zullen met een deel van het team afreizen naar Griekenland om daar maar liefst vijf wedstrijden achtereen af te werken.

Op naar en mooie afsluiting van 2022. Daarna mag ik achter de geraniums en met een flinke kop warme chocomelk van Nederlands novemberweer genieten.

*bedankt Sjaak voor de inspirerende uitspraak.

start van het seizoen met wijn

Na de eerste wedstrijd van het mountainbike-jaar kom ik trots thuis met twee heerlijke flessen wijn. Wel eerlijk gewonnen hoor. Mocht je nu denken dat die flessen alweer op zijn, dat valt tegen… Inmiddels ben ik weer lekker aan het trainen in het Bayerischer Wald dus veel tijd om het op een zuipen te zetten heb ik helaas niet.
In deze blog zal ik uit de doeken doen hoe ik deze flessen druivensap bij elkaar heb gefietst.


Kamptal-Klassik-Trophy2017 Women Elite Men J (24)

Het Oostenrijkse plaatsje Langenlois, net west van Wenen, ligt in een prachtig gebied. Een populaire streek voor wijnliefhebbers. Er worden wijndruiven verbouwd en op elke hoek van de straat vind je lokale wijnboertjes waar je kan proeven van deze zaligheid. Goed… er is genoeg gezegd over de wijn, nu over naar belangrijkere zaken: de wedstrijd.

Het parcours in Langenlois was voor een deel uitgezet door het bos, een ander deel liep het tussen de wijngaarden door (oeps, begin ik toch weer over die wijn).
Mijn meest favoriete ronde zal het niet worden. Het was niet supertechnisch en de lange steile klimmen liepen over brede paden. Ondanks dat het niet het meest spectaculaire parcours was, lag het me wel goed en genoot ik van het racen op mijn fiets!

Met een flinke groep dames reden we de lange startklim op, het tempo geleidelijk opbouwend richting de single track naar beneden. Met een kort sprintje vlak voor de single track wist ik de 3e positie in te nemen. De ronden die volgden waren erg spannend. Barbara Benkó uit Hongarije bleek al gauw
één van de snelsten te zijn. Een aantal meiden probeerde bij haar aan te haken maar ik reed op dat moment op mijn limiet. Met een stuk of 5 à 6 meiden bleven we continu dicht bij elkaar. Er waren telkens positie wisselingen en ik probeerde uiteraard vlak voor elke afdaling voorin te zitten zodat ik vrij baan had.
Met nog anderhalve ronde te gaan bleek dat een goede keus en konden de twee Tsjechische rijdsters, die al een aantal keer een poging hadden gedaan mij eraf te rijden, niet meer in mijn wiel blijven. Op dat moment besloot ik mijn laatste power in te zetten. "Nog 3 klimmen te gaan" dacht ik, "dat moet ik vol zien te houden". Elke klim steeg het gehalte melkzuur in mijn bloed en bij de laatste kwam het zowat mijn oren uit gutsen. Maar, ik had de dames definitief gelost.

Zo kwam ik met 35 seconden achterstand op de sterke Hongaarse als 2e over de streep. Een resultaat waar ik voor nu zeer content mee ben. De eerste wedstrijd van het seizoen is geslaagd. Maar… we zijn nog lang niet klaar. Op naar meer!!

Goede race in Cyprus

Vanochtend stond ik tussen behoorlijk ervaren rijdsters aan de start van de wedstrijd in Cyrpus. Tevens voor mij ook de start van mountainbike seizoen 2016 en voor het eerst in de Habitat kleuren.

Het parcours hier op Cyrpus is te beschrijven als lang klimmen en lang dalen, rotsachtige en technische trails. Ik vond het geen gemakkelijk rondje maar dat gold denk ik wel voor iedereen. Ik had afgelopen week mijn mountainbike gevoel weer te pakken en stond met vertrouwen aan de start.

voroklini06-03-16(1)

Lees meer...