Blog

Je vastbijten in een achterband en de gevolgen daarvan

Pas gisteren besefte ik dat er op mijn website nog geen wedstrijdverslag stond van de World Cup finale van vorige week (de wedstrijd waarvan iedereen op het puntje van zijn stoel ging zitten). Hoogste tijd dus voor een update van dat succesvolle weekend. 

Waar het publiek op het puntje van zijn stoel zat, zaten de renners op het puntje van hun zadel. Tijdens de laatste World Cup van het seizoen schoof ik heen en weer over het zadel, balans en grip zoekend tussen mijn voor- en achterwiel. Tijdens de parcoursverkenning eerder die week vond ik het splinternieuwe parcours in het Franse la Bresse nog erg mooi maar niet heel moeilijk. Hoe anders was dat op de wedstrijddag: na de regen van de dag ervoor waren de condities plotseling heel uitdagend. Ik was er wel blij mee want ik houd er wel van als dingen mij een beetje lastig worden gemaakt. 


Welnu, ik kan je vertellen dat het mij tijdens de wedstrijd van zondag nog iets lastiger werd gemaakt dan gehoopt. Door de modderige en gladde condities koos ik voor een wat lagere bandenspanning dan gebruikelijk in de hoop wat meer grip te hebben. Ik was niet de enige renner die zo redeneerde en dit resulteerde in spectaculaire acties in de technische post op het parcours. Hier volgt mijn raceverhaal.

_AD57532

Ik startte die dag op de eerste startrij; een goede uitgangspositie voor een perfecte race. Ik stond 6e in het algemeen klassement en tussen plaats 3 en 6 was nog alles mogelijk. Voor mij was was het dus een wedstrijd van alles of niets. Mijn start was uitstekend en ik glibberde de eerste single track af in een 5e positie. Die eerste single track bleek echter niet fietsbaar en zodoende werd het al snel rennen met de fiets aan de hand. Ik kende een goed begin van de wedstrijd en schoof op naar een 4e plaats. Ik hoopte dat ik de dames voor me zou kunnen blijven volgen. Enkel de in bloedvorm verkerende Jolanda Neff was al als een stipje aan de horizon verdwenen. De andere dames bleven dicht bij elkaar en waren aan elkaar gewaagd. Ineens was dat stipje aan de horizon geen stipje meer maar zag ik de regenboogtrui van Jolanda met een leeggelopen achterband stil staan in de technische post. Haar mechanieker stond aan haar wiel te trekken alsof zijn leven ervan afhing. Jolanda was haar 1e positie kwijt en sloot achter mij aan. Nog geen halve ronde later hoorde ik weer het gesist van een leeglopende band. Deze keer was ik het zelf. Helaas was ik net mijn mechanieker voorbij gereden en moest ik nog een flink stuk door op mijn velg. Ik kon er nog behoorlijk mee doorrijden en gelukkig kon ik dankzij een razendsnelle wissel de post snel weer verlaten. Ik sprong op mijn fiets en wilde zo snel mogelijk weer aansluiten. Maar helaas had ik nu echt een groot gat voor me. Dat was wel een domper. Ik had me vandaag heel graag vastgebeten in de, al dan niet lekke, achterband van een voorganger in de hoop mijn positie in het klassement nog te verbeteren. Het werden uiteindelijk nog 3 volle rondjes in mijn uppie. Voor en gelukkig ook achter mij waren de verschillen te groot om nog dicht te rijden. Vóór mij was de strijd echter nog niet helemaal gestreden. Ook de andere dames kregen te maken met lekke band na lekke band. Zo werd de strijd voor het klassement mede beslist door de mechanieker met de snelste wielen wissel. Uiteindelijk was Jolanda Neff, ondanks haar pech, onverslaanbaar en wist de wedstrijd te winnen. Ikzelf kwam als 6e over de streep en wist daarmee toch nog 1 plaatsje in het klassement op te schuiven. Bij het passeren van de finish kon ik pas echt genieten en zag ik hoeveel toeschouwers stonden te juichen. Ik was gewoon 5e in het eindklassement van de World Cup geworden! Een prestatie waar ik niet van had durven dromen. Maar het was niet eens een droom, het was werkelijkheid!

Ik mocht hiervoor aan het eind van de dag een plaatsje op het podium innemen en heb sindsdien een nieuwe trofee op de schouw staan. Eentje waar ik heel trots op ben maar ook eentje waarvoor niet alleen ik maar ook mijn team en mijn ouders keihard hebben gewerkt.