Blog

Weissensee, natuurijs!!

_DSC4765 - versie 2

Tot voor kort had ik in mijn hele leven in totaal misschien 2 uur op natuurijs geschaatst. Dat is deze week echter vervijfvoudigd.
Afgelopen week is heel marathon-schaatsend Nederland daar de Weissensee afgereisd. Door ons als wedstrijdrijders worden er verschillende wedstrijden verreden. De belangrijkste wedstrijden zijn de Aart Koopmans Memorial, Het open NK en tot slot de alternatieve elfstedentocht (200km).
De 200km is naar mijn menig nog iets te veel voor mij als jongste rijder dus besloot ik die uitdaging te bewaren voor een ander jaar.
In een dorp vol schaatsers zaten wij met ons team in een gezellig Oostenrijks hotel. Lekkere bedden en goed eten als voorbereiding op de wedstrijden.

Tot voor kort had ik in mijn hele leven in totaal misschien 2 uur op natuurijs geschaatst. Dat is deze week echter vervijfvoudigd.
Afgelopen week is heel marathon-schaatsend Nederland daar de Weissensee afgereisd. Door ons als wedstrijdrijders worden er verschillende wedstrijden verreden. De belangrijkste wedstrijden zijn de Aart Koopmans Memorial, Het open NK en tot slot de alternatieve elfstedentocht (200km).
De 200km is naar mijn menig nog iets te veel voor mij als jongste rijder dus besloot ik die uitdaging te bewaren voor een ander jaar.
In een dorp vol schaatsers zaten wij met ons team in een gezellig Oostenrijks hotel. Lekkere bedden en goed eten als voorbereiding op de wedstrijden.

De eerste dag stond er geen wedstrijd op het programma en was het voor mij zaak eens goed te oefenen op het natuurijs. Zoals ik al zei had ik bar weinig ervaring en moest ik echt letten op het achterop zitten en de andere manier van schaatsen. Dit ging goed en zo stond ik uiteindelijk toch met voldoende zelfvertrouwen aan de start van de Aart Koopmans Memorial. Na een ronde te hebben gereden was mijn zelfvertrouwen weer een stukje gegroeid. Ik voelde dat het goed zat. Ik bleef in geen enkele scheur hangen en fladderde makkelijk het ijs over. Er was ondertussen een kopgroep van 3 rijders ontstaan. Na mijn shot extra zelfvertrouwen besloot ik dat ik hier en daar wat kopwerk kon doen. Na 3 ronden werd de kopgroep weer bij gehaald.
Zodoende kwam het na 8 ronden van 10 km toch aan op de eindsprint. De laatste bocht naar rechts was ongeveer nog 1 km voor de finish. Ik zat midden in het peloton maar kwam de bocht perfect krap uit waardoor ik makkelijk langs een groot deel van het peloton kon schaatsen. Zo lag ik op ongeveer een 10e positie bij het ingaan van de laatste 400 m. Ik had een hele snelle sprint te pakken waardoor ik met nog 100 m te gaan op een redelijk veilige 4e plaats reed. Dat leek geweldig tot ik alsnog met mijn schaats in een scheur bleef handen en vlak voor de finish ten val kwam. Heel erg zonde en ook wel een beetje dom. Ik denk dat ik in de sprint te veel voorover ben gaan kantelen waardoor ik ben blijven hangen in de scheur. Ik was heel erg teleurgesteld. Het was super mooi geweest om als nieuweling op natuurijs al zo in de top mee te kunnen doen. Toch was het een hele mooie ervaring en heb ik bewezen dat ik wellicht een echte natuurijs vrouw kan worden,