Blog
April 2019

Cava versus Prosecco

Ik begin deze blog met het einde van mijn vorige wedstrijd. Anderhalve week geleden stond ik in het Oostenrijkse Haiming op het hoogste schavotje met een prachtige wijnfles in mijn handen. "Cava" stond erop. Aangezien mijn wijnkennis nog niet zo groot is, keek ik mijn podium genote Sina Frei aan. "Moeten we hem hier al open maken? Is dit wel mousserend?" Het zou een vreemd gezicht zijn als we hem wild schuddend open zouden maken en er vervolgens niets te spuiten viel. Misschien was het gewoon bedoeld om mee naar huis te nemen en lekker op te drinken. Thuis was mijn moeder echter verbolgen over het feit dat we op het podium geen feestje hadden gebouwd met deze Spaanse mousserende wijn.
Bij de wedstrijd van afgelopen weekend kreeg ik gelukkig de kans om het over te doen. Ik stond op het podium in het Italiaanse Nalles. Weer met Sina en weer kregen we een grote fles in onze handen gedrukt van de organisator. Maar deze herkende ik wel: het was een Prosecco! Ik had in de wedstrijd de winst helaas niet naar mij toe weten te trekken maar bij het open trekken van de Prosecco was ik wel het snelst. Zodoende kon ik mijn podium genoten trakteren op een Prosecco douche.

De prosecco smaakte lekker en als ik terug kijk op de wedstrijd begon die ook erg lekker. Met een goede start kwam ik bijna als eerste boven aan de start klim. Bijna… helaas haalde Sina mij vlak voor het topje in en moest ik proberen aan te haken. Na deze zware klim spoot het melkzuur me uit de oren. Ik wilde Sina niet laten gaan want ik was me er van bewust dat zij mijn gevaarlijkste concurrente zou zijn. Als die weg fiets dan zie je haar meestal steeds kleiner worden en tenslotte aan de horizon verdwijnen. Ik bleef 3 ronde lang op ongeveer vijftien seconden achterstand en hield haar in het zicht. Maar helaas had zij in de laatste ronde nét dat beetje extra wat ik niet meer had. Zo moest ik genoegen nemen met de tweede plek. De rest van het verhaal is bekend… De Cava van de eerste wedstrijd staat nog ongeopend… Een dranken spelletje zal ik niet zo snel gaan winnen.


De kop is er af!

Gisteren stond ik in het Oostenrijkse Haiming tijdens mijn eerste wedstrijd van dit seizoen niet bepaald relaxed aan de start. Ik was nerveus en de zware trainingen van de week ervoor brachten me wat kopzorgen. Het is in zo'n situatie soms lastig met een veel zelfvertrouwen aan de start te verschijnen en te denken; "ik ga mijn concurrenten eens een kopje kleiner maken."

De parcoursverkenning was echter uitstekend verlopen en er was, als je het realistisch bekijkt, geen reden tot nervositeit. "Kop op" hoor ik mijn moeder nog zeggen, "gewoon lekker rijden en je eigen ding doen, dan komt het wel goed."

En ze had gelijk. Ik deed mijn ding en begon de wedstrijd met een kopstart (wie had dat nu kunnen bedenken?). Ik trok door en wist in de eerste klim een paar seconden voorsprong te pakken. De wedstrijd was echter nog lang. Op de 4,3 kilometer lange, kronkelende ronde door het bos, over lastige wortels, stenen en zware klimmen is een foutje bovendien zo gemaakt. Foutjes kunnen soms hard worden afgestraft en dus is het cruciaal om je kop bij de wedstrijd te houden. Maar een wedstrijd zonder kleine foutjes op dit parcours, dat is mij nog nooit gelukt. Ik maakte dus ook nu een paar stuurfoutjes maar deze kostten me gelukkig niet al te veel tijd. Het was heus geen perfecte race maar ik had het juiste ritme te pakken en zat lekker in de flow. Bovendien werd ik geholpen door mijn splinternieuwe full-suspension fiets, die mij veel voordeel bracht op het hobbelige parcours. Ik kon op deze fiets makkelijk bijtrappen op secties waar ik normaal gesproken zodanig door elkaar wordt geschud dat ik er koppijn van krijg.
Op deze manier kon ik mijn voorsprong uitbouwen en wist ik tóch mijn concurrenten een kopje kleiner te maken. De voorsprong groeide van 30 seconden in de eerste ronde naar 1 minuut en 15 seconden bij de finish op de nummer twee, de Zwitserse Sina Frei. Het podium werd gecompleteerd door de Italiaanse Martina Berta. Mijn teamgenootje Yana reed een solide race en behaalde de vijfde plaats.

Zo, de kop is er af. Het seizoen is nu echt begonnen!! Deze overwinning geeft mij veel vertrouwen voor de rest van het jaar. Maar.. we zijn er nog niet. Komende week sta ik aan de start in het Zuid-Tiroolse Nalles. Daarna is er tijd en werk ik verder richting de eerste World Cups die op de kop af over 6 weken zullen plaatsvinden.