Blog
May 2017

Thrillers en sprookjes in de World Cup

Als een verhaaltje eindigt met ‘nog lang en gelukkig’, gaan de oogjes meestal vredig toe. En door mijn sprookje van gisteren ben ik vannacht ook vredig in slaap gevallen. Mijn verhaal begon eigenlijk als een Thriller in het plaatsje Albstadt in Duitsland.
170528_31426_by_Sigel_GER_Albstadt_XCO_WE_Tauber
De tweede World Cup stond voor de deur en na de goede wedstrijd van vorige week had ik veel vertrouwen. Bovendien mocht ik op de tweede startrij plaatsnemen. Toen het startschot werd afgevuurd begon het begin van mijn Thriller. Het voelde alsof alles me even tegen zat. Ik was erg moeizaam weg en de startronde was behoorlijk vlak. Ik mag dan wel uit het vlakste stukje Nederland komen maar dat wil nog niet zeggen dat ik geboren ben voor oer-Hollands stoempwerk. Vanaf mijn mooie elfde startpositie viel ik helemaal terug richting de top dertig. Halverwege de startronde versmalde het parcours naar een smal paadje met vele kiezelstenen. Feitelijk was er op dat twee meter brede pad maar een klein spoortje goed rijdbaar en daar wilde natuurlijk iedereen zitten. Ik fietste daar in ieder geval niet en moest tussen het gedrang afstappen. Als een gek begon ik te rennen, in de hoop niet nóg meer plaatsen te verliezen. Ik stapte weer op maar niet veel later gebeurde exact dit nog een keer. Na twee maal rennen zat ik niet op de positie die ik had gehoopt.

“Ach”, dacht ik, “de startronde is gedaan en ik ga nu gewoon beginnen aan een spetterende inhaalrace.” Maar de thriller had helaas nog een tweede hoofdstuk. De steile klimmen op de berg van Albstadt vielen me zwaar. Ik kwam er voor mijn gevoel niet overheen. Ik probeerde mijn benen aan te sturen: “Duwen, trekken, duwen en trekken aan de pedalen” maar mijn benen wilde niet luisteren.
Achter mij zaten veel rijdsters die betere benen hadden en angstig keek ik zo nu en dan over mijn schouder hoe snel ze dichter bij kwamen. Ik voelde me als een verdwaald meisje in het bos dat achtervolgd werd door boze monsters. Monsters die veel harder konden trappen dan ik. Zo viel ik terug tot de 22e plaats. En t
óen werd ik echt boos op mezelf. Ik moest en zou toch harder kunnen!

Halverwege de derde ronde waren de pagina’s in het Thriller verhaal ineens op en begon er een nieuw verhaal. Deze keer was het een sprookje. Uit het niets begonnen mijn benen weer te functioneren en had ik weer de spirit die ik van mezelf gewend was. Nu werd
ík het boze monster met het mes tussen mijn tanden, op jacht naar alle bange meisjes in het bos.

Het voordeel van het rijden in de Elite categorie, is dat de gaten tussen de rijdsters zelden heel groot zijn. Goede- of slechte benen hebben kan zo maar een plaats of 10 verschil maken. Ik fietste van groepje naar groepje en passeerde veel dames die in deze zware en warme omstandigheden in moeilijkheden raakten. Van de top 20 fietste ik naar de top 15 en kreeg zelfs nummer 10 in zicht. Op de allerlaatste klim zat ik in het wiel van nummer 11 en ik was er van overtuigd dat ik haar moest kunnen pakken. Met nog 500 meter te gaan maakte ik op het grasveld een strakke inhaal manoeuvre en wist de 11e positie in te nemen. Met de finish in zicht had ik wel door dat ik nog hard moest sprinten om de Amerikaanse Erin Huck achter me te houden. Ik had me misschien te vroeg rijk gerekend want ze had meer power over dan ik. Zo was het een gevecht tot de laatste meter en helaas verloor ik de 11e plaats op een Prinses Rapunzel haar. Dit was een klein minpuntje in het uiteindelijk toch goed aflopende sprookje. Met een 12e plaats kan ik gewoon zeer tevreden zijn. Ik heb mijn eerste twee World Cups hartstikke constant gereden en mooie resultaten laten zien.

Zo fietste ik nog lang en gelukkig tijdens mijn cooling-down in Albstadt.

World Cup Nove Mesto: knotsen

Hotsend en knotsend heb ik gisteren in Nove Mesto Na Morave mijn debuut bij de Elite Dames gemaakt. Het parcours hier in Tsjechië is bijzonder hobbelig. Met veel wortels en stenen ben je, zeker op een hardtail fiets, genoodzaakt je techniek op souplesse te houden. Heel soepel blijven rijden was erg moeilijk deze race maar over het algemeen kan ik toch wel stellen dat mijn debuut zeer soepeltjes verliep.
170520_21889_by_Weschta_CZE_NoveMesto_XCO_WE_Tauber
Al v
óór de start zat ik een beetje verdwaald om mij heen te kijken. In de startbox was het overvol. Mijn zenuwen ebden langzaam weg bij het horen van het vertrouwde zoemende geluid van de 79 paar banden op de rollerbanken tijdens de warming-up. Iedereen stoomde zich klaar voor de race. Toen we eenmaal aan de startlijn stonden bedacht ik me een belangrijk ding; Het is maar één maal de eerste keer. Ik ga gewoon heel erg genieten van deze nieuwe ervaring en ga stinkend mijn best doen. Met mijn linker voet in het pedaal geklikt en mijn rechter kuit gespannen om met mijn tenen aan de grond te komen, stond ik te wachten op het startschot.

Het startschot viel en met mijn 22e startpositie zat ik redelijk comfortabel in de eerste helft van de groep. De eerste meters waren niet fantastisch maar ik had ingecalculeerd dat er voldoende tijd was op de twee kilometer lange, brede startklim om rijdsters te passeren. Dit plan lukte en zo wist ik, tot mijn stomme verbazing, richting het einde van de twee kilometer een zesde positie te pakken. Ik dacht meteen; het gaat goed, de benen zijn nog niet verzuurd en ik heb het onder controle. Volgas! Ik had alle ruimte om de eerste technische delen van het parcours te rijden. Mijn volgas stand kon ik natuurlijk niet de gehele wedstrijd volhouden maar ik probeerde het gewoon zo lang mogelijk. In de tweede en derde ronde werd ik veel gepasseerd. Aangezien ik meestal op mijn “tweede leven” kan vertrouwen bleef ik maar gewoon rond gaan met die benen en dacht ik: “we zien wel wat er nog in het vat zit later deze race.” Ik passeerde de start-finishlijn elke ronde in een groepje. Nooit kwam ik deze wedstrijd alleen te zitten en dat was
één van de dingen waar ik van genoot. De hele race blijf je scherp om de meiden voor je niet los te laten of de meiden achter je te lossen. In de laatste twee ronden was ik met de Engelse Annie Last in gevecht voor een plaats binnen de top tien. Dat zou voor ons beiden een fantastische prestatie zijn dus waren we tot het uiterste gedreven. Elke klim kwam ik weer een paar seconden dichterbij. Aan het begin van een klim hoorde ik mijn vader telkens roepen: “15 seconden naar Annie toe, dat kan je halen!” Na de klim klonk het nog hoopgevender: 10 seconden was het verschil nog maar. Helaas was de Engelse beter dan ik op de uitdagende ‘rock garden’ en miste ik uiteindelijk op 14 seconden de top tien. Met een elfde plaats op deze moeilijke maar o-zo mooie wedstrijd ben ik heel erg blij!

Inmiddels zit ik met mijn beentjes omhoog mijn wedstrijd terug te kijken op redbull.tv. Je kan het niet zien op de beelden, maar ik heb toch echt zitten genieten op mijn fiets. Het schreeuwende publiek, het gevecht met elke klim en alle wortels en stenen die mij anderhalf uur lieten hotsen en knotsen. Het was een mooi debuut!

Volg de worldcups 2017 live

Een ‘race preview’ heb ik nog nooit gedaan maar deze week kan ik het écht niet laten. Er staat namenlijk een bijzonder weekend voor de deur.

Aanstaande zaterdag gaat het World Cup seizoen 2017 dan eindelijk beginnen! Op 20 mei om kwart over 1 zal ik in Nove Mesto (Tsjechie) aan de start staan.
Maar wat maakt deze wedstrijd nu zo bijzonder? Ik zal mijzelf in deze race voor het eerst gaan meten met de Elite dames.
Vorig jaar startte ik de World Cups nog in de U23 categorie maar na een sterk seizoen heb ik besloten
één jaar vervroegd de uitdaging aan te gaan en in 2017 bij de Elite te rijden.

Spannend vind ik het zeker wel maar ik heb er ook heel veel zin in. De voortekenen zijn goed: ik voelde me dit voorseizoen fit en heb hard kunnen trainen. De afgelopen wedstrijden, waar ik al een aantal van mijn sterke Elite concurrenten tegen kwam, liepen naar tevredenheid. Ik hoop dit seizoen extra veel te leren van de meer ervaren dames en me elke wedstrijd een stapje te verbeteren. In totaal zullen er 6 World Cups worden gereden. Ben jij ook zo nieuwsgierig hoe de eerste van het seizoen zal verlopen?

Spectaculaire live beelden met commentaar van Bart Brentjes en Rob Warner zullen te zien zijn via de onderstaande link. Ik zou zeggen: KIJKEN!! Zaterdag a.s. om 13:00!
https://www.redbull.tv/live/AP-1Q75MEJ391W11/uci-mountain-bike-world-cup
160703_10067_by_Dobslaff_CZE_NoveMesto_XCO_WU_WCh_Tauber