Blog

Debuteren in topdivisie met vallen en opstaan

Om 6 uur lag het ijs op de Jaap Eden baan in Amsterdam er heel erg slecht bij. Het was 24 graden en zodoende zag je de betonnen vloer door het ijs heen. Het was tot dan toe ernstig de vraag of we zouden kunnen starten. Toch had de ijsmeester het ijs om 7 uur goed genoeg weten te prepareren (respect!!) dat ik mijn debuut in de topdivisie waar kon gaan maken. Met een hoop publiek, een dweil orkest en lampjes langs de baan was het een sfeervol tafereel.


img_5126

Om 6 uur lag het ijs op de Jaap Eden baan in Amsterdam er heel erg slecht bij. Het was 24 graden en zodoende zag je de betonnen vloer door het ijs heen. Het was tot dan toe ernstig de vraag of we zouden kunnen starten. Toch had de ijsmeester het ijs om 7 uur goed genoeg weten te prepareren (respect!!) dat ik mijn debuut in de topdivisie waar kon gaan maken. Met een hoop publiek, een dweil orkest en lampjes langs de baan was het een sfeervol tafereel.

We startten de loze ronde met 74 meiden maar na de eerste bocht waren het er nog maar 73 omdat, ja hoor, Anne Tauber was gevallen. Gelukkig werd er rustig aan gedaan en was ik er na één ronde alweer bij.
Het was flink duwen en trekken in de strijd om een prettige positie. Na een tijdje schaatste ik redelijk voorin maar ik vond het niet makkelijk om mijn positie daar te behouden. Uiteraard wil iedereen wel voorin schaatsen. Met nog ongeveer 30 ronden te gaan lag ik alweer op de grond. Nu omdat een meisje voor mij viel en haar schaats mijn knie vervelend raakte. Oké, weer opstaan en volle bak proberen terug te komen dan. Vooral niet opgeven.
Na enige moeite zat ik weer bij het peloton. Maar tot mijn teleurstelling zag ik dat, op het moment dat ik weer was aangesloten, er net een groep van 30 man was weggereden en zodoende hoorde ik tot de achterblijvers.

Bij de meeste meiden in mijn groepje was de fut er uit en helaas had ook ik bijna al mijn energie verbruikt na mijn valpartijen.
In de voorste groep, waar mijn ploeggenote Marianne keurig bij zat, werd flink doorgereden. Met nog 24 ronden op het rondenbord waren we op één ronde gezet en werden we vriendelijk verzocht de wedstrijd te verlaten.
Het was een spannende wedstrijd en de sfeer was fantastisch maar het is altijd even balen als je er twee keer bij gaat liggen.
Hopelijk kan ik de volgende wedstrijd in Heerenveen mee komen zonder valpartijen.