Blog

het beste voor het laatst bewaard in Andorra

Na tot nu toe elke in 2016 gereden world cup op het podium te hebben gestaan wilde ik uiteraard bij de laatste in Andorra mezelf nog een keer laten zien.

Zodoende zat ik al dik anderhalve week ik het hooggebergte van Andorra voordat ik daadwerkelijk aan de start verscheen. De camper stond al die tijd exact op de start/finish van de world cup. Dit is, om precies te zijn, bovenaan de skilift in Vallnord-Pal, daar waar de hele zomer lang wordt gekampeerd en gedownhilld. Kortom; een betere plaats om mijn voorbereiding te doen bestond er niet. Ik kon perfect mijn trainingen afwerken en tussendoor regelmatig de downhill tracks af om ook mijn techniek bij te schaven. In de ochtend wakker worden met een stralend blauwe lucht in de prachtige bergen van Andorra; mijn week kon al niet meer stuk.

160904_21534_by_Weschta_AND_Vallnord_XCO_WE_WU_Tauber

Toen het wedstrijd weekend eenmaal was aangebroken, was de blauwe lucht even verdwenen. Op zaterdagavond kwam een forse bui het parcours totaal veranderen in een gladde blubber boel. Iedere rijder had dit lastige en zware parcours verkend onder droge omstandigheden dus een uurtje voor de start zag je overal dames nog even snel richting de paden rennen om alles te observeren.

Het viel uiteindelijk mee. Glad was het zeker maar op onze starttijd (11:20) was het meeste opgedroogd. Ik was erg blij en extra gemotiveerd omdat wij (U23 dames) 2 minuten na de Eilte dames mochten staren. Het geeft me echt een kick om te proberen zo veel mogelijk elite dames te passeren, ook al hebben onze wedstrijden verder niets met elkaar te maken. Het is gewoon leuk om te kijken waar je staat.

Tweeëntwintig minuten over elf. Ons startschot klonk en ik was erg goed weg. Dit was vooraf ook mijn plan. De eerste technische sectie naar beneden was nog glad en hoe verder je achteraan rijdt, hoe meer kans er is dat je bij een val betrokken raakt. Zo had ik het vooraf met mijn coach besproken, perfect volgens plan dus.
Sina Frei fietste in de tweede klim al razend snel omhoog en ik had heel veel moeite haar te volgen. Als zij op de pedalen gaat staan, fietst ze iedereen zoek. Kate Courtney fietste een stukje achter me op de 3e positie maar in de derde ronde hoorde ik van mijn team dat ze was teruggevallen naar de 7e plaats. Dat betekende dat ik op dat moment virtueel op de 2e plaats in het algemeen world cup klassement lag.
Maar wat Kate deed had ik uiteraard niet in de hand, ik kon alleen zelf zo hard mogelijk blijven rijden. Mijn longen deden zeer door het gebrek aan zuurstof op 2000m hoogte en mijn benen voelden alsof ze gingen ontploffen. Toch kon ik blijven gaan en wist ik het gat voor me naar Sina op krap 2 minuten te houden. De elite dames die ik telkens voor me zag, kon ik als richtpunt gebruiken om te blijven geven en ze één voor één in te halen.

Ik was helemaal kapot maar ook heel erg blij toen ik als 2e over de finish kwam!! Uiteraard heb ik geprobeerd om bij Sina Frei in de buurt te blijven maar dat was nu nog niet haalbaar. Desondanks was dit wel één van mijn betere wedstrijden ooit. Ik bleef geven, kon afzien en technisch ging het, ondanks de gladheid, aardig goed.

Op het podium voor het eindklassement nam ik uiteindelijk de 3e plaats in, achter Kate en Sina. Hiervan had ik aan het begin van het seizoen nooit durven dromen!! Wat een wedstrijden zijn die 5 world cups voor mij geweest. Ik heb een hele mooie progressie doorgemaakt en dit is voor een groot deel te danken aan de super begeleiding van mijn team. Ook de steun die mijn ouders mij geven voelt voor mij als een enorme hulp! Ik heb afgelopen jaar echt een goed team van mensen om mij heen gehad en dat is net zo belangrijk als talent en doorzettingsvermogen.