Blog
kopgroep

Nat wit ijs maar een droog wit pak

Gisteren betrad ik met nieuwe schaatsen het witte ijs van de Jaap Eden ijsbaan in Amsterdam. Het lag er nat bij. Plensbuien een half uur voor onze start resulteerden in natte broekspijpen. Onze ijzers maakten een spoor door het water dat in het rond spatte. Mij kon het niets deren. Het marathon schaatsseizoen was weer begonnen en ik stond te popelen!

Omdat ik, noodgedwongen door een blessure, eerder ben gestopt met het mountainbikeseizoen kon ik de aftrap van het schaatsseizoen meemaken. Na een korte rustperiode ben ik het ijs weer op gegaan en stond ik nu stevig in mijn schaatsschoenen. 
amsterdam21-10-17(8)
De wedstrijd in Amsterdam is altijd een sfeervolle voor het publiek maar een zware en harde voor de rijders. Iedereen wil zijn vorm testen en kijken wie er dit jaar de belangrijkste concurrenten zullen worden. Wie is er al in vorm en voor wie is er nog werk aan de winkel?
Met een groot en gemotiveerd peloton gingen we van start. Alle rijders waren klaar voor de aanval en we konden rekenen op een harde koers. Dat werd het inderdaad. Al na 20 rondjes te hebben gereden ontstond er een flinke kopgroep waar ik helaas niet in zat. Samen met Carien en Irene probeerde ik het gat te dichten maar we haalden het nét niet. Niet lang daarna ontstond een tweede kopgroep waar ik wél bij zat. De tweede kopgroep was een combinatie van rijders die al één rondje voorsprong hadden en rijders (waaronder ik) die hun eerste ronde voorsprong wilden pakken. We kregen het peloton vóór ons al vrij snel in zicht. Het was niet ver meer tot de staart. Ik probeerde efficiënt te schaatsen en rake klappen te geven. Het leek echt te gaan lukken en ik wachtte op de mededeling van de jury dat we officieel één ronde te pakken hadden. Maar het peloton begon weer harder te rijden en de finale van de wedstrijd kwam in zicht. Daar ging mijn hoop. Het werd chaotisch in onze kopgroep. Iedere rijder had andere belangen en speelde zijn eigen spel. We kregen nét geen ronde voorsprong en onze afsprintprocedure was begonnen. Ik won de eindsprint van het peloton en daarmee behaalde ik een 6e plaats tijdens deze eerste wedstrijd van het seizoen. De dames met één ronde voorsprong moesten nu hun finale rijden en uiteindelijk ging de winst naar Lisa van der Geest. Een hele knappe wedstrijd voor haar!

Na de finish stonden mijn ploeggenootjes te juichen omdat ik het witte pak had binnengesleept! Volgende week mag ik dus starten in het witte leiderspak van het jongerenklassement!
Wat een bijzondere opening van het seizoen! Het was echt een spannende en verrassende wedstrijd. Het is fantastisch dat alle rijders zo eager zijn om aan te vallen zodat er twee kopgroepen ontstaan. Daardoor is de wedstrijd wel lastig te volgen voor het publiek maar volgende week ben ik in ieder geval makkelijk te vinden in het peloton. Het witte pak zal proberen te schitteren op KPN Cup nummer 2 in Leeuwarden!

Schaatskoorts, de enige koorts waar je beter van wordt

Het nieuws dat er woensdagochtend een natuurijswedstrijd verreden zou worden denderde dinsdag over de sociale media. Schaatsend Nederland was in rep en roer. De ijsmeester in Noordlaren had nachten doorgehaald om de eerste te zijn die een natuurijsmarathon kon organiseren. En dat lukte!
Ook al was het een gewone doordeweekse ochtend, vrijwel alle rijders, heel veel publiek en de media; allemaal waren ze naar Noordlaren afgereisd.

Het was de eerste keer dat ik zo’n Nederlands schaatsfeestje meemaakte. Ik vond het een hele bijzondere ervaring, alleen al doordat de hele organisatie en de rijders een dag van te voren worden opgetrommeld en door de sfeer die er dan bij de ijsbaan te voelen is. Dat geeft een kick!

Noordlaren18-01-17Lees meer...

Niet iedereen kan schaatsen maar iedereen kan tellen, Toch?

Het eerste woord wat in mij opkomt als ik terug denk aan de marathon van afgelopen zaterdag is 'demarreren'. Dat was in ieder geval wat mijn benen graag wilden gedurende de wedstrijd over 80 ronden in Enschede. 
De rondjes vlogen voorbij en om eerlijk te zijn: ik had geen kopgroep verwacht op het snelle ijs in Enschede. Tijdens mijn wedstrijdvoorbereiding had ik bedacht dat als ik graag een kopgroep wilde zien in deze wedstrijd, ik hier zelf hard voor aan de bak zou moeten. 

Het viel echter mee en al na 30 rondjes waren er verschillende pogingen geweest. Ook ik wilde nu wel eens proberen wat mijn snelheid waard was. Kan ik mezelf loswringen van het peloton? En komen er andere dames met mij mee? 
Zo probeerde ik op een tactisch moment aan te vallen en zag vanuit mijn ooghoek dat Ineke Dedden op hetzelfde moment ook een poging ging wagen. Ik dacht: "waarom niet, laten we onze krachten bundelen en samen het voortouw nemen." Ineke was in  goeden doen en zo hadden we al snel een behoorlijk gaatje. Het duurde niet lang voor er een hele meute bij ons aansloot en zo hadden we met nog ongeveer 40 ronden te gaan een kopgroep van 16 dames. 

Enschede10-12-16
Lees meer...

strijd om het podium

Mijn vorige blog eindigde ik met: "In Haarlem wist ik vorig seizoen een 3e plaats te behalen. Zou het weer zo spannend worden als toen?" 
Nou
; spannend was het afgelopen zaterdag zeker. Ook al wist ik het nu niet tot het podium te schoppen, op de ijsbaan in Haarlem maak ik er altijd wel een mooie wedstrijd van. 

Haarlem19-11-16(3)
Lees meer...

KPN cup Haarlem. PODIUM!!

Gisteren schaatste ik mij voor de eerste keer op het podium in de KPN cup.
In mijn geboortestad Haarlem maakte ik me op voor mijn alweer 3e schaatswedstrijd van het seizoen. Ik voelde me goed, ondanks dat ik afgelopen week wat zwaarder had getraind.
Het begin van de wedstrijd was erg onrustig en ik merkte al gauw dat veel rijders uit waren op een ontsnapping. Het was demarreren, stilvallen en opnieuw demarreren. Hierdoor liepen de eerste ronden van de wedstrijd niet erg lekker. Wat dat betreft ben ik meer gebaat bij een constant maar hoog tempo.
Gelukkig reden een aantal van mijn ploeggenoten ook mooi voorin waardoor we elkaar hier en daar konden helpen.
Utrecht14-11-15(2) copy
Lees meer...

Zwemmen tussen kopgroep en peloton

Dit weekend weer een marathon lekker dicht bij huis. Ik zag al snel dat het ijs er niet erg goed bij lag. Grote scheuren op zowel het rechte stuk als in de bocht. En helaas precies op de plaatsen waar ons peloton met 40 km per uur, 70 ronden lang overheen zou stormen. Dit ging natuurlijk niet goed. Al in ronde 10 lag er een aantal meiden op het beton van het middenterrein. Gelukkig had ik al gauw door aan welke kant ik de scheuren het best kon ontwijken.
DSC_3397
Lees meer...