Blog
oostenrijk

start van het seizoen met wijn

Na de eerste wedstrijd van het mountainbike-jaar kom ik trots thuis met twee heerlijke flessen wijn. Wel eerlijk gewonnen hoor. Mocht je nu denken dat die flessen alweer op zijn, dat valt tegen… Inmiddels ben ik weer lekker aan het trainen in het Bayerischer Wald dus veel tijd om het op een zuipen te zetten heb ik helaas niet.
In deze blog zal ik uit de doeken doen hoe ik deze flessen druivensap bij elkaar heb gefietst.


Kamptal-Klassik-Trophy2017 Women Elite Men J (24)

Het Oostenrijkse plaatsje Langenlois, net west van Wenen, ligt in een prachtig gebied. Een populaire streek voor wijnliefhebbers. Er worden wijndruiven verbouwd en op elke hoek van de straat vind je lokale wijnboertjes waar je kan proeven van deze zaligheid. Goed… er is genoeg gezegd over de wijn, nu over naar belangrijkere zaken: de wedstrijd.

Het parcours in Langenlois was voor een deel uitgezet door het bos, een ander deel liep het tussen de wijngaarden door (oeps, begin ik toch weer over die wijn).
Mijn meest favoriete ronde zal het niet worden. Het was niet supertechnisch en de lange steile klimmen liepen over brede paden. Ondanks dat het niet het meest spectaculaire parcours was, lag het me wel goed en genoot ik van het racen op mijn fiets!

Met een flinke groep dames reden we de lange startklim op, het tempo geleidelijk opbouwend richting de single track naar beneden. Met een kort sprintje vlak voor de single track wist ik de 3e positie in te nemen. De ronden die volgden waren erg spannend. Barbara Benkó uit Hongarije bleek al gauw
één van de snelsten te zijn. Een aantal meiden probeerde bij haar aan te haken maar ik reed op dat moment op mijn limiet. Met een stuk of 5 à 6 meiden bleven we continu dicht bij elkaar. Er waren telkens positie wisselingen en ik probeerde uiteraard vlak voor elke afdaling voorin te zitten zodat ik vrij baan had.
Met nog anderhalve ronde te gaan bleek dat een goede keus en konden de twee Tsjechische rijdsters, die al een aantal keer een poging hadden gedaan mij eraf te rijden, niet meer in mijn wiel blijven. Op dat moment besloot ik mijn laatste power in te zetten. "Nog 3 klimmen te gaan" dacht ik, "dat moet ik vol zien te houden". Elke klim steeg het gehalte melkzuur in mijn bloed en bij de laatste kwam het zowat mijn oren uit gutsen. Maar, ik had de dames definitief gelost.

Zo kwam ik met 35 seconden achterstand op de sterke Hongaarse als 2e over de streep. Een resultaat waar ik voor nu zeer content mee ben. De eerste wedstrijd van het seizoen is geslaagd. Maar… we zijn nog lang niet klaar. Op naar meer!!