Blog
podium

Nat wit ijs maar een droog wit pak

Gisteren betrad ik met nieuwe schaatsen het witte ijs van de Jaap Eden ijsbaan in Amsterdam. Het lag er nat bij. Plensbuien een half uur voor onze start resulteerden in natte broekspijpen. Onze ijzers maakten een spoor door het water dat in het rond spatte. Mij kon het niets deren. Het marathon schaatsseizoen was weer begonnen en ik stond te popelen!

Omdat ik, noodgedwongen door een blessure, eerder ben gestopt met het mountainbikeseizoen kon ik de aftrap van het schaatsseizoen meemaken. Na een korte rustperiode ben ik het ijs weer op gegaan en stond ik nu stevig in mijn schaatsschoenen. 
amsterdam21-10-17(8)
De wedstrijd in Amsterdam is altijd een sfeervolle voor het publiek maar een zware en harde voor de rijders. Iedereen wil zijn vorm testen en kijken wie er dit jaar de belangrijkste concurrenten zullen worden. Wie is er al in vorm en voor wie is er nog werk aan de winkel?
Met een groot en gemotiveerd peloton gingen we van start. Alle rijders waren klaar voor de aanval en we konden rekenen op een harde koers. Dat werd het inderdaad. Al na 20 rondjes te hebben gereden ontstond er een flinke kopgroep waar ik helaas niet in zat. Samen met Carien en Irene probeerde ik het gat te dichten maar we haalden het nét niet. Niet lang daarna ontstond een tweede kopgroep waar ik wél bij zat. De tweede kopgroep was een combinatie van rijders die al één rondje voorsprong hadden en rijders (waaronder ik) die hun eerste ronde voorsprong wilden pakken. We kregen het peloton vóór ons al vrij snel in zicht. Het was niet ver meer tot de staart. Ik probeerde efficiënt te schaatsen en rake klappen te geven. Het leek echt te gaan lukken en ik wachtte op de mededeling van de jury dat we officieel één ronde te pakken hadden. Maar het peloton begon weer harder te rijden en de finale van de wedstrijd kwam in zicht. Daar ging mijn hoop. Het werd chaotisch in onze kopgroep. Iedere rijder had andere belangen en speelde zijn eigen spel. We kregen nét geen ronde voorsprong en onze afsprintprocedure was begonnen. Ik won de eindsprint van het peloton en daarmee behaalde ik een 6e plaats tijdens deze eerste wedstrijd van het seizoen. De dames met één ronde voorsprong moesten nu hun finale rijden en uiteindelijk ging de winst naar Lisa van der Geest. Een hele knappe wedstrijd voor haar!

Na de finish stonden mijn ploeggenootjes te juichen omdat ik het witte pak had binnengesleept! Volgende week mag ik dus starten in het witte leiderspak van het jongerenklassement!
Wat een bijzondere opening van het seizoen! Het was echt een spannende en verrassende wedstrijd. Het is fantastisch dat alle rijders zo eager zijn om aan te vallen zodat er twee kopgroepen ontstaan. Daardoor is de wedstrijd wel lastig te volgen voor het publiek maar volgende week ben ik in ieder geval makkelijk te vinden in het peloton. Het witte pak zal proberen te schitteren op KPN Cup nummer 2 in Leeuwarden!

Edelmetaal in Polen

Afgelopen weekend fietste ik me mijn benen uit mijn lijf tijdens de zo genoemde ‘Maja Race’. Deze wedstrijd wordt georganiseerd door Maja W┼éoszczowska. Een grote naam in Polen en een dame die ongelofelijk hard kan fietsen. Afgelopen zaterdag kwam ze een minuut eerder over de finishlijn dan ik! Iets waar ik me eigenlijk niet zo voor hoef te schamen want ze heeft al meerdere Olympische medailles op zak. Deze medailles zal ze echter niet op zak hebben gehad tijdens deze race want met hun gewicht van bijna een halve kilo per stuk zou Maja nooit zo snel de berg op hebben kunnen fietsen. Ze vloog!

Na een goede start fietste ik vlak achter Jolanda Neff en de U23 dame Marlena Drozdziok. Maja zat in mijn wiel en ik probeerde samen met haar de aansluiting naar de twee koploopsters te vinden. Het gaatje was niet groot maar veel dichterbij dan een seconde of drie tot vier kwam ik niet. De eerste twee ronden ging ik tot het gaatje en als ik op mijn trainingsmeter keek zag ik mijn hardslagen oplopen tot 195. Dat is eigenlijk wel een beetje aan de hoge kant maar wie niet waagt wie niet wint. Ik wilde naar de kop van de wedstrijd rijden! Na een tijdje had Maja het wel gezien en spurtte ze mij op een kort klimmetje voorbij. Helaas kon ik haar niet volgen en dus probeerde ik in een constant tempo door te blijven fietsen. Marlena kreeg het na haar sterke start een klein beetje moeilijk en zo wist ik beslag te leggen op plaats drie in de wedstrijd. Maja en Jolanda kregen door een goede samenwerking een wat ruimere voorsprong op mij. Het gat werd elke ronde en beetje groter en met nog anderhalve ronde te gaan was ik hen definitief uit het oog verloren. Gelukkig kon ik ondanks dat, mijn tempo vasthouden en tegelijkertijd nog een beetje genieten van het geweldige parcours en het uitzinnige publiek. De Polen zijn echt enthousiast voor het mountainbiken. Het leukste is dat ze iedereen aanmoedigen. Of je nu Nederlands, Zwitsers of Pools bent, of je nu 10 kilo aan Olympisch edelmetaal bezit of 0. Ze zorgen er wel voor dat je de berg op wordt geschreeuwd.

Uiteindelijk maakten de twee dames vooraan er een spectaculair gevecht van en sprintte Maja naar de overwinning. Met een minuut achterstand kwam ik met een glimlach op mijn gezicht over de finish. Ik ben erg tevreden over deze race en heb weer veel mooie ervaringen opgedaan. Hoeveel trainingsjaren zullen er voor mij nog te doen zijn voor die ene minuut richting de winst? Het zal niet zo even gepiept zijn maar ik ga er alles aan doen om stapje voor stapje dichter bij te komen. Te beginnen met een hoogte stage volgende week in Andorra.

JeleniaGora03-06-17(8)

talent voor 200km ploeteren

Bij elke graad vorst in Nederland hoop ik altijd op natuurijs. Mooi zwart ijs hoeft het niet te zijn, doe mij maar baggerijs. Welnu, dan heb ik afgelopen week tijdens de alternatieve elfstedentocht mijn zin gekregen!

Op de Weissensee in Oostenrijk had het de afgelopen weken hard gevroren en zodoende lag er een dikke plak ijs toen we arriveerden. Helaas sloeg het weer om en begon de ijsvloer te veranderen in een zwembad. "Ach" dacht ik "het zal vast meevallen". Ik had niet eens meer de moeite genomen mijn thermo overschoenen aan te trekken, koude voeten zou ik toch niet krijgen. Nou; koude voeten kreeg ik niet maar maar natte voeten waren gegarandeerd!

Pasted Graphic
Lees meer...

het beste voor het laatst bewaard in Andorra

Na tot nu toe elke in 2016 gereden world cup op het podium te hebben gestaan wilde ik uiteraard bij de laatste in Andorra mezelf nog een keer laten zien.

Zodoende zat ik al dik anderhalve week ik het hooggebergte van Andorra voordat ik daadwerkelijk aan de start verscheen. De camper stond al die tijd exact op de start/finish van de world cup. Dit is, om precies te zijn, bovenaan de skilift in Vallnord-Pal, daar waar de hele zomer lang wordt gekampeerd en gedownhilld. Kortom; een betere plaats om mijn voorbereiding te doen bestond er niet. Ik kon perfect mijn trainingen afwerken en tussendoor regelmatig de downhill tracks af om ook mijn techniek bij te schaven. In de ochtend wakker worden met een stralend blauwe lucht in de prachtige bergen van Andorra; mijn week kon al niet meer stuk.

160904_21534_by_Weschta_AND_Vallnord_XCO_WE_WU_Tauber

Lees meer...

3 x 3 = 3

Wellicht een bijzondere titel voor een wedstrijdverslag. De uitleg: gisteren wist ik tijdens de World Cup in Lenzerheide weer een 3e plaats te bemachtigen! Dat is inmiddels de derde 3e plaats op rij in de World Cup serie. Ondanks dat ik de eerste van de serie in Australië niet heb gereden, sta ik inmiddels op een 3e plaats in het algemeen klassement!

Goed, tot zover het klassement. Hierbij het verslag van deze spannende race in de prachtige Zwitserse bergen.
Vanaf het WK in Tsjechië zijn we met het team direct naar Lenzerheide gereden. Lenzerheide is een wintersportdorp en ligt op 1500m hoogte. Doordat ik vorige maand op hoogtestage ben geweest kon ik meteen lekker op het parcours gaan trainen en hoefde zo niet te acclimatiseren. Op het parcours voelde ik meteen dat ik weer lekker op mijn fiets zat; iets wat op het WK een beetje miste.


160528_31282_by_Sigel_FRA_La Bresse_Training_Tauber
Lees meer...

Ongelofelijk! Podium World Cup Albstadt!

Al snel na de wedstrijd een stukje op mijn website. Tijd genoeg om wat leuks te schrijven, want slapen kon ik toch niet na de bewogen dag van gisteren.
Nog altijd ben ik vol ongeloof. Gisteren heb ik gewoon op het World Cup podium mogen staan hier in Albstadt!

13281885_830910990346793_1110181903_n
Photo: Photopress.be
Lees meer...

KPN cup Haarlem. PODIUM!!

Gisteren schaatste ik mij voor de eerste keer op het podium in de KPN cup.
In mijn geboortestad Haarlem maakte ik me op voor mijn alweer 3e schaatswedstrijd van het seizoen. Ik voelde me goed, ondanks dat ik afgelopen week wat zwaarder had getraind.
Het begin van de wedstrijd was erg onrustig en ik merkte al gauw dat veel rijders uit waren op een ontsnapping. Het was demarreren, stilvallen en opnieuw demarreren. Hierdoor liepen de eerste ronden van de wedstrijd niet erg lekker. Wat dat betreft ben ik meer gebaat bij een constant maar hoog tempo.
Gelukkig reden een aantal van mijn ploeggenoten ook mooi voorin waardoor we elkaar hier en daar konden helpen.
Utrecht14-11-15(2) copy
Lees meer...

3e plaats British national series - 2

Dit weekend stond ik aan de start van mijn tweede wedstrijd in het buitenland ooit.
Op donderdag avond kwamen we aan zodat we op vrijdag en zaterdag alle tijd hadden om het parcours te verkennen. Zo was de planning tenminste.
CC-atvEWEAANW2a.jpg-large

Lees meer...